zondag 29 september 2013

Het borduurwerk van Geertje Westra

Vorig jaar ontmoette ik bij toeval Geertje Westra bij Elma, mijn handwerkjuf. Geertje liet wat borduurwerkjes van haar hand zien.  Ik was erg onder de indruk en vond dat Geertje wel een keer over haar borduurwerk voor een "groter publiek" zou kunnen vertellen.
En dat gebeurde afgelopen vrijdag in Ulrum. Elma nodigde haar uit en een twintigtal leerlingen  kwamen bijeen voor een lezing en een workshop.

Geertje liet als eerste haar Rode Schoollapje zien, geborduurd in 1957. Ze hield er niet zo van om volgens een vast stramien te moeten borduren. Maar ja het moest van school, de les heette toen niet voor niets Nuttige Handwerken. 
Ze volgde tekenen en schildercursussen. Ze laat zich inspireren door haar omgeving en maakt dan schetsen, die ze later uitwerkt in prachtige borduurwerken. 

Zo maakte ze een borduurwerk van haar "versleten"  lappenpop, die bij de vodden moest.


Dit is Ferdinand, een inmiddels overleden zwerver, uit de stad Groningen. Geertje was zo onder de indruk van zijn levensverhaal en heeft er een borduurwerk van gemaakt.

Aan alle werken die Geertje maakt, zit  een verhaal  vast, ik laat jullie alleen de foto's zien die ik gemaakt heb. Maar in het echt zijn ze natuurlijk veel mooier. Klik op de foto en je ziet de details nog beter. En de verhalen erbij vertel ik ook niet. Die moet je uit Geertje haar mond horen. Eén ding kan ik nog wel vertellen. De maan komt in bijna al haar werken voor. Vroeger, wanneer ze bij haar oma logeerde en in bed lag, kierde de maan tussen de gordijnen door. (Ook dat heeft ze geborduurd, helaas geen foto van gemaakt). En daar heeft ze goede herinneringen aan, aan haar oma, die haar veel leerde op handwerk gebied en bij wie ze binnen mocht zitten handwerken, ook al was het buiten mooi weer !













 Dit is het borduurwerk dat afgebeeld staat op de Agenda, die leden van Merkwaardig kregen bij het 25 jarig bestaan van de vereniging. Ik ben daar lid van en heb deze prachtige agenda.
de voorkant
de achterkant 











 Zie je die stoelen voor het raam ?










Na de heerlijke lunch, verzorgd door Elma, mochten we zelf aan de slag. We gingen een boekenlegger maken en kregen de rijststeek uitgelegd.

Deze steek gebruikt Geertje heel veel maar ook de kruissteek, de halve kruissteek, maar dan in V vorm en de rijgsteek. Ook kom je Bargello tegen in haar werk.

Ja, en dan komt het. Je kiest een donkere en een lichte kleur uit en dan moet je zelf maar bedenken hoe je het aanpakt. En ik, die alleen maar naar een patroon en de daarbij horende kleuren kan borduren, raak dan lichtelijk in "paniek". O, welke kleuren en waar ga je beginnen enzo.
Het begin is er. Een beetje experimenteren met de halve kruisjes en je hebt verschillende effecten. Er lagen natuurlijk genoeg voorbeelden van Geertje, maar dat was niet de bedoeling om die na te borduren.
een koffer vol boekenleggers
Het resultaat van de gemaakte boekenleggers (helaas waren een aantal dames al vertrokken).
De bovenste rij is van Geertje.

Ik sluit af met nog een paar borduurwerken en een aantal details daaruit.
Het was een mooie inspirerende dag en Geertje is een geweldige kunstenaar met Naald en Draad !


 Allemaal borduurwerken, de meesten liggen gewoon in plastic zakken. Jammer........





Het rode schoollapje waar het allemaal mee begon.
Het is een lang "fotoverslag" geworden, maar ik wil het graag met jullie delen.
Kijk ook bij De borduurvrouw voor een prachtig verslag van deze dag.

Fijne zonnige zondag nog, Margriet





donderdag 26 september 2013

Iers kant haken

Na 4 weken Italië wordt het wel weer tijd voor een berichtje. We stonden aan het meer van Trasimeno en daar las ik dit in een gids over de omgeving;

Museo del Merletto Isola Maggiore.
Iers -point kantklossen werd geïntroduceerd op het eiland in de vroege jaren 1900 door de Markiezin Elena Guglielmi en de lokale vrouwen werden zo bedreven in het maken van mooie stukken, dat zelfs de tsarina van Rusland en koningin Margaret hun fijne kant droegen. In de jaren 1960 was de kwaliteit van de kant zodanig en de verzoeken zo veel dat een aantal vrouwen van het eiland besloten er een business van te maken. Het museum op het eiland toont veel van de mooiste stukken die door deze talentvolle dames zijn gemaakt en u kunt nog velen van hen samen zien kantklossen in de zon voor hun huis.

Je snapt wel dat we daar natuurlijk naar toe moesten. Dus met de veerboot naar Isola Maggiore.





Helemaal niet kantklossen zoals ik dat ooit geleerd heb, maar er werd gehaakt. En hoe, met een hele dunne haaknaald en dun haakgaren van Anchor. Deze mevrouw zat dus lekker in de schaduw te haken. In het museum waren de prachtigste haakwerken te zien, inderdaad net kant. Op het wereld wijde web is veel te vinden over Iers kant haakwerk. Onderstaande foto's maakte ik in het museum. 










Fijne dag, Margriet